1 augustus verhuizen

Onze container is eindelijk aangekomen in Seattle en was gelukkig binnen 2 dagen door de douane (dat is super snel). 1 augustus komen ze de container bezorgen in ons nieuwe huis. De dag ervoor horen we precies hoe laat. We moeten dus ook 1 augustus onze temp woning uit. Het was een erg fijn huis (helemaal als je hoort in wat voor kleine appartementen de collega’s hebben gezeten) maar na 3 maanden in de huurmeubels zitten ben je het toch wel zat.

Dus vanaf donderdag slapen we weer in ons eigen bed!

Heb ook nog een filmpje gemaakt terwijl ik van ons oude huis naar ons nieuwe huis reed.

Het is deze route:

image

Rijbewijs

Zoals eerder gemeld, moest ik op 19 juni afrijden. Samen met Lisa ben ik ‘s ochtends die kant opgereden. Ook wel raar, met je eigen auto naar je examen rijden J . Nadat ik me gemeld had, moest ik nog even wachten tot de examinator weer terug was. Om 11.00 uur was ik aan de beurt, na een paar formaliteiten konden we gaan. Hij vroeg of Lisa daar zou blijven, waarop ik hem vertelde dat ik haar mee wilde nemen, omdat ze helemaal geen Engels spreekt. Nou, dat was lastig, want behalve de examinator mag er niemand mee. Dus hij overleggen met iemand achter de balie, moeilijk, moeilijk…… Nou, hoe oud Lisa dan was. Oh, 5 jaar oud, dan zal ze het niet voorzeggen. Ik weet dat Lisa groot is voor haar leeftijd, maar dit vond ik toch wel belachelijk, zo groot is ze nou ook weer niet. Maar goed, ze mocht dus toch mee. Ik had haar gezegd dat ze tijdens het afrijden niet mocht praten en ze heeft ook de hele rit keurig haar mond gehouden. Heel knap van haar.

Mij was al verteld dat het niet zoveel voorstelde, maar als rechtgeaarde zenuwpees met enige mate van faalangst was ik toch wel zenuwachtig. Maar inderdaad, het stelt echt niet zoveel voor. Je rijdt ongeveer een kwartiertje, je komt de snelweg niet eens op. Veel knipperen en overdreven kijken (hoewel ik dat aan het eind dus vergat en daar kreeg de opmerking over kreeg dat ik niet goed gekeken had) werken goed J. Ik moest op een heuvel parkeren alsof ik de auto daar de nacht zou laten staan, even goed nadenken hoe de wielen ook al weer moesten staan, ben ik natuurlijk niet gewend vanuit ons heerlijk platte landje. Fileparkeren, dat had ik nog niet gedaan met dat bakbeest en ik geloof niet dat ik in Nederland daarvoor geslaagd zou zijn, het verdiende zeker geen schoonheidsprijs, maar naar Amerikaanse maatstaven was het kennelijk goed genoeg, want ik kreeg er geen opmerking over. Vervolgens moest ik achteruit de bocht omrijden en geloof me, dat valt nog niet mee met zo’n bakbeest met achteruitrijdcamera J . En na deze zware rit keerden we weer terug naar de rijschool waar ik de verlossende woorden “you passed” te horen kreeg. Ik moest wat eerder stoppen bij stopborden (die lijnen staan meestal precies zo dat je vanaf daar totaal geen zicht hebt en bij een kruispunt stond ik heel Nederlands op rechts te wachten, terwijl hier de eerste die aankomt ook als eerste weer weg mag. Maar ja, who cares, ik heb het! Later op het papier zag ik dat ik een score van 92% had, works for me. Helaas kon ik m’n rijbewijs nog niet meteen ophalen, omdat ik m’n social security number nog niet binnen had. Sinds afgelopen vrijdag heb ik een een tijdelijk vodje rijbewijs in afwachting van het origineel dat wordt toegestuurd (inmiddels ben ik al weer een paar weken in het bezit van m’n echte rijbewijs, had een beetje moeite met het posten van het blog J).

We wachten met smart op de container

Vandaag moet onze container aankomen in Seattle (met de trein)

Capture

De container heeft ondertussen een hele reis achter de rug (oceaan over, via het panamakanaal etc)

Het duurt dan nog 5-7 business days om door de douane te komen. Daarna kan het ook nog eens zo’n periode duren voordat men tijd heeft om de container bij ons af te leveren. Het duurt nu wel heel erg lang hoor. We leven in principe nog steeds uit onze 2 koffers per persoon en wat luchtvracht. We verlangen weer naar onze eigen spulletjes. Ons eigen bed, kussen, dekbed en handdoeken. Eigen keukengerei etc.

We hebben een prima tijdelijk woning voorzien van alle gemakken maar het is niet ‘eigen’. Oorspronkelijk zouden we de 25e dit huis moeten maar dat is nu verlengd tot 5 augustus. In het verleden kon men nog wel eerder verhuizen en kreeg je het geld wat bespaard werd terug om tijdelijk meubels te huren. Helaas kan dat niet meer anders waren we al eerder verhuisd.

Nieuw adres

Per vandaag hebben we de sleutel van ons nieuwe adres. Zodra de container er is gaan we verhuizen. Ons nieuwe adres is:

1011 244th Ct SE, Sammamish, 98075 WA, United States.

http://binged.it/15y8SOb

We zijn bereikbaar op:

0302980780 voor ons vaste nummer (lang leve VOIP)

en mobiel:

Matthijs: 425-628-8794

Sandra: 425-533-3409

Met ons mobiel kunnen we alleen in de US naar US nummers bellen. We kunnen wel telefoon uit buitenland ontvangen (en SMS) maar niet terugbellen 🙂

De post, de post

De post werkt hier ook anders. We hebben geen brievenbus bij het huis maar deze staat iets verderop bij een aantal andere brievenbussen. Die van ons kan ook niet op slot. Je hebt al wel brievenbussen die op slot kunnen en de postbode heeft daar een sleutel van.

DSC_0280

Je moet er dus aan denken om af en toe de  post te controleren. Als je iets wilt versturen gooi je het in je eigen brievenbus en moet je een rode vlag omhoog doen zodat de postbode weet dat iets op moet halen. Het rare is dat iedereen er gewoon bij kan. Blijkbaar wordt er hier niet veel gejat. Nu is het stelen en openen van andermans post geloof ik ook een federal offence en staan er behoorlijke straffen op.

De postbodes rijden in deze wagentjes rond:

WP_20130608_008

Pakket bezorging is hier helemaal bizar. Ze gooien het pakketje gewoon voor de deur. Ook als je thuis bent. Maar het kan dus zomaar zijn dat er een pakketje een aantal dagen voor de deur van je huis ligt te wachten op je. Ik heb een app op windows waar je pakketjes kunt volgen. Zat aan de keukentafel en kreeg ineens een berichtje dat een pakket was af geleverd. Huh, ik was gewoon thuis. Dus ik loop naar de deur en jawel, er ligt gewoon een pakketje, ze nemen niet eens de moeite om aan te bellen.

Oh ja, nog zoiets geks. als je postzegels koopt in het postkantoor kun je alleen cash of met een cheque betalen. Niet met pin of creditcard.

Voor iedereen die het moeilijk heeft

Op het moment zijn er in onze omgeving best wel wat mensen die een moeilijke periode doormaken. Vanavond moest ik ineens denken aan een gedicht dat ik nu ongeveer een jaar geleden heb geschreven, denkend aan mijn eigen moeilijke periode(s). Ik heb het gedicht destijds voorgelezen op de nlp training die ik toen volgde. Een hele overwinning voor mezelf. En nu vroeg ik me af of ik dit niet gewoon moest delen. Al is er maar een persoon die er troost uit kan putten, dan is het meer dan de moeite waard. Ik wil op deze manier in elk geval aan alle mensen die het nodig hebben, laten weten dat ik aan hen denk en met hen meeleef.

Eenzaam
staat het riet tussen de verlaten velden.
Vechtend
tegen de harde wind en de bittere kou.
Het hoofd gebogen
in de hoop de wind te trotseren.
Diep gebogen
maar niet gebroken.

Tot op een dag
de wind gaat liggen en de zon gaat schijnen.
En het riet
zich opricht, trots en fier.
Klaar
om tot volle wasdom te komen.

X Sandra

TechEd 2013 Madrid

Een onderdeel van mijn werk is aanwezig zijn en presenteren op onze conferenties. Men wilde eigenlijk dat ik ook naar TechEd North America in New Orleans ging maar dat was precies de week nadat ik met Sandra en Lisa was aangekomen in de US. Dat leek me iets te snel om een week van huis te zijn. Maar die in Madrid kon prima. Vliegen vanaf Seattle naar Madrid gaat via Amsterdam. Ik was dus precies 1 uur in Amsterdam om daarna door te vliegen naar Madrid. Heel raar om daar rond te lopen en te haasten naar de gate voor mijn aansluiting. Je zit dan in het vliegtuig, komt veel bekenden tegen en de NL-ers allemaal fris en fruitig blij om naar Madrid te vliegen en ik zit dan brak met al 12 uur reistijd achter de kiezen en een jetlag te wachten tot we in Madrid zijn. Weird was dat 🙂

Aangekomen met de taxi naar het hotel. Dan merk je ineens dat het verkeer en de rijstijl in Europa echt wel anders is. Kamikaze taxi chauffeurs in Madrid zeg…

WP_20130626_006

In het hotel aangekomen zag ik ineens dat ik er al eerder was geweest, Hotel Metillia Castilla. Met DPE in Oktober 2011. De collegas herkennen de lift nog wel denk ik 🙂

WP_20130623_001

De conferenctie was in het IFEMA in Madrid

WP_20130628_007

Ik moest daar 1 breakout presentatie presenteren (dat is een presentatie van 1.15 uur in een grote zaal), mijn manager assisteren met de demos tijdens zijn sessie en in de booth in ons kleine theatre presentaties verzorgen van 15 minuten en de ‘ask the experts’ bemannen samen met de MVPs.

Hieronder wat fotos van onze stand in de expo hal. Het was af en toe echt erg druk en dus leuk om te presenteren.

IMG_2061 IMG_2068  IMG_2084 IMG_2100

 WP_20130627_002WP_20130625_001WP_20130625_002WP_20130625_003WP_20130628_14_33_35_Smart

Die man met zonnebril en sigaar is mijn collega Rob Tiffany 🙂

Als eerste als je binnenkomt kun je je registeren.

 WP_20130624_001

Als spreker heb je toegang tot de ‘speaker room’. Daar kun je in alle rust je voorbereiden op je presentaties. Om 16:00 werd er al wijn geschonken.

WP_20130624_002

Tsja, en dan pas je je natuurlijk aan aan de cultuur 😉

 WP_20130624_004

Er is ondersteuning voor het bewerken van je powerpoint presentatie:

WP_20130628_005

Je kunt testen of je laptop het goed zal doen in de presentatie ruimtes:

WP_20130628_004

En uiteraard is er wat te drinken en te eten.

WP_20130628_001WP_20130628_003

En dit is de cockpit waarachter je staat te presenteren. Je kunt wisselen tussen de pc waar je presentatie op staat. Je eigen pc (voor de demos) en de Wolfvision waaronder je een telefoon kunt leggen om te laten zien hoe het een en ander werkt. Alles sessies worden opgenomen. Audio en de output van de projector als video.

WP_20130624_005 

Mijn collega Maarten Struys was zo vriendelijk om een voorraad drop voor me mee te nemen uit Nederland! w00t!!

WP_20130626_001

Op vrijdag om 16:30 deed ik samen met mijn manager Emilio de laatste sessie van de conferentie. Het was buiten 35 graden en toen we naar de zaal liepen hadden we het erover dat we 2 personen verwachtte en die gewoon naar huis zouden sturen. We hadden echter meer dan 70 man in de zaal, mooie meevaller 🙂

WP_20130628_006

De 2 sessies zijn hier te bekijken:

The Top Down Guide For Developers- Windows Phone 8

Windows Phone- How to Make Money with Your Applications and Games