En wat vindt San ervan?

Dat het voor Matthijs een leuke en spannende onderneming is, snapt iedereen. Wat veel mensen zich afvragen, is hoe het voor mij is. Nou, ik vind het reuze spannend en heb er heel veel zin in. Ja, ik moest mijn baan opzeggen en dat was best wel even slikken. Hoewel het voor de collega’s die mijn werk gaan overnemen nog veel meer slikken is, aangezien ik met al mijn vakantiedagen in maart nog 1 dag hoef te werken J en dan per 1 april weg ben (en nee, das echt geen grap), en het dus wel heel kort dag is.

Een paar jaar geleden hebben we ons de vraag gesteld of we naar de VS zouden willen gaan als de gelegenheid zich voor zou doen. Matthijs zat en zit natuurlijk regelmatig in Seattle, maar ik was er nog nooit geweest. We hebben toen bewust een vakantie naar Seattle gepland, zodat ik daar ook eens rond kon kijken. De omgeving is daar heel mooi en hoe het leven daar echt is, daar kom je natuurlijk maar op een manier achter. We hebben toen besloten om als zich daar een mooie baan voor Matthijs aan zou dienen, we de stap zouden wagen.

Nu dat moment er is, is het erg onwerkelijk, ik heb nog steeds het gevoel dat het vlagen uit een droom zijn. Ik kan me er niets bij voorstellen dat we over een paar maanden daar zitten. Ik realiseer me ook dat er best wel minder makkelijke momenten zullen komen, momenten waarop je jezelf afvraagt waarom je dit nou eigenlijk in vredesnaam wilde. En ja, waarom wil ik die kant op, geen baan, geen familie en vrienden, man aan het werk en kind naar school. Nou, omdat het me een super spannend avontuur lijkt. De mogelijkheid om in een ander land te wonen, een andere cultuur van binnenuit mee te maken, om goed Engels te leren en om na te denken over wat ik verder zou willen doen. Ik heb mijn werk altijd met veel plezier gedaan, maar het werd routine en de groeimogelijkheden op dit gebied zijn wel zo’n beetje op. Als ik daar nu mee door zou gaan, dan blijf ik daar de rest van mijn leven in hangen. Maar wat dan wel? Geen idee, maar als we straks in de VS zitten en we daar een beetje de boel op de rit hebben, dan heb ik alle tijd om daar eens rustig over na te denken. Matthijs hoopt op elke avond een drie-gangen menu, maar helaas voor hem weet ik al wel zeker dat mijn ambities niet op dat vlak liggen J.